ACTUELE TUSSENSTAND THE LEAGUE OF RISING SCALES PER 18 JUNI 2026:
Veel verzocht en dan toch gekomen.
Velen verzochten in de afgelopen week al om een actuele tussenstand en het kan zijn dat sommigen van jullie ook daadwerkelijk ene verkeerde uitslag onder ogen hebben gekregen alvorens we de mogelijkheid hadden deze te verwijderen. We hadden abusievelijk voor de Young Koi Show van Belgie een incorrecte lijst gekregen dat gelukkig snel werd opgemerkt door een van de deelnemers aan de league. Nu hebben we alles opnieuw verwerkt en kunnen we de langverwachte tussenstand, of althans de top 10 leaderboard aan jullie presenteren. Het volledige klassement met meer dan 200 deelnemers, zal morgen volgen!
Filip Poppe is de naam van de Belgische hobbyist de de ranglijsten aanvoert. Zowel als hobbyist en overall is hij de man die niet te kloppen lijkt meer. Met deelname aan een viertal Koi Shows, waar hij ook nog twee maal naast de Grand Champion greep, weet de recentelijk gepensioneerde Vlaming als eerste de barriere van 2000 league punten te doorbreken. Misschien nog niet helemaal in perspectief te plaatsen vanwege het ontbreken van een referentiekader in het eerste jaar, maar neem van mij aan dat dit ook in de toekomst toch een bijzondere prestatie zal zijn. Meedoen is nog niet winnen natuurlijk.
The League laat ruimte voor diverse strategieën
Bokoi weet daar niets van af. Als dealer staan zij ook op eenzame hoogte in het klassement zonder dat ze ooit een gooi deden naar de titel van Grand, Supreme, Jumbo of zelfs maar Mature Champion. Een immense consistentie in de overige klassen over een brede range van variëteiten brachten hen zover en ze geven daarmee een mooi visitekaartje af van hun zaak. Ik ad al wel gedacht dat iemand hun Ai Goromo misschien zou willen kopen zo halverwege het seizoen want die won een opmerkelijk young champion op een zeer sterk spelersveld in Oldenzaal en leek een goede transfer voor iemand die er elders mee zou willen scoren , maar Frank verzekerde mij al; Niet alles is te koop.
Een kampioenschap win je niet in één weekend. Terwijl de nieuwste tussenstand inmiddels vorm krijgt, zien we iets ontstaan wat vooraf alleen een idee was. Een echte competitie. Een competitie waarin verschillende strategieën, verschillende spelers en zelfs verschillende landen elkaar uitdagen in één gezamenlijk klassement. En de league heeft ook nu al zijn effect op de hele industrie;
Want waar Filip in het verleden vooral bekend stond als iemand die jaagt op de grootste prijzen, zien we dit seizoen een andere Filip. Natuurlijk wint hij nog steeds Grand Champions. Natuurlijk blijft hij één van de gevaarlijkste spelers wanneer er een major award te verdelen valt. Maar daarnaast verzamelt hij nu ook punten in de breedte.
Sterker nog, Filip speelde dit seizoen zelfs voor het eerst een Young Koi Show. Niet omdat dat traditioneel zijn favoriete speelveld is, maar omdat iedere wedstrijd telt. Iedere kans op punten telt.
Dat werd opnieuw zichtbaar tijdens de Young Belgian Koi Show, waar hij de Grand Champion wist te winnen met een indrukwekkende Kohaku van Yoshino. Maar misschien nog interessanter was wat er een week later gebeurde. Op Koi Show Noorderlicht werd Filip namelijk verslagen.
Niet door zomaar iemand. Door Geert Schrijvers
Duelleren met blote vissen
En daarmee komen we misschien wel bij het mooiste duel dat zich momenteel ontwikkelt binnen de league. Want wie denkt dat Geert plotseling uit het niets op het podium verschijnt, heeft het seizoen niet gevolgd.
De Nederlander begon zijn campagne al eerder met een Grand Champion én Supreme Champion in Italië. Daarna bleef het enige tijd relatief stil rond zijn naam, maar op Noorderlicht sloeg hij opnieuw toe. Met drie major awards en een monsterscore van 657 punten noteerde hij één van de sterkere optredens van het seizoen.
Het resultaat is indrukwekkend.
Geert klimt naar de derde plaats overall en naar de tweede plaats bij de hobbyisten.
En daarmee ontstaat een fascinerende vraag.
Geert versloeg Filip op Noorderlicht.
Maar kan hij hem ook verslaan in The League of Rising Scales?
Dat verhaal is nog lang niet geschreven.
Toch is Geert misschien niet eens de grootste verrassing van het seizoen.
Die eer gaat voorlopig naar William Jaspers.
Want waar Filip jaagt op majors en Geert excelleert met explosieve weekends, kiest William voor een totaal andere aanpak.
Gewoon telkens weer punten verzamelen.
Geen Grand Champions.
Geen enorme uitschieters.
Geen sensationele krantenkoppen.
Maar show na show voldoende resultaten om mee te blijven doen. Vanuit Limburg naar Friesland; met volop plezier meespelen in al zijn enthousiasme.
En precies daardoor staat William inmiddels derde bij de hobbyisten en zesde overall van heel Europa.
Misschien wel de perfecte illustratie van wat de league wil blootleggen.
Niet alleen wie af en toe wint.
Maar vooral wie een seizoen lang presteert.
Dat brengt ons misschien wel bij de belangrijkste conclusie van deze tussenstand.
Er bestaat niet één manier om succesvol te zijn.
Filip wint met een combinatie van majors en breedtepunten.
Geert wint met uitzonderlijke piekprestaties.
William wint met consistentie.
En daarachter zien we nog veel meer varianten ontstaan.
Wim de Wit blijft dankzij zijn sterke prestatie in Belgie op een show met een goede factor stevig in de top van het hobbyistenklassement staan. Rob van der Hulst bewijst dat één uitzonderlijk optreden op een grote show voldoende kan zijn om direct de Europese top tien binnen te komen. Wat als hij zich nog een keer laat gelden. Johan Dooremont verzamelt ondertussen gestaag punten over meerdere shows en klimt daardoor langzaam maar zeker richting de subtop. Wat gebeurd er wanneer hij nog twee keer zijn opwachting maakt? Raymond Woerts blijft zich handhaven tussen de gevestigde namen nadat hij Noorderlicht voorbij moest laten gaan om zijn vissen de nodige herstel en rust te gunnen na Oldenzaal, terwijl Günther Greefs laat zien dat ook minder bekende spelers plotseling op het Europese podium kunnen verschijnen wanneer de resultaten goed genoeg zijn.
Zelfs Matteo Bondioli uit Italië staat nog altijd in de top tien van Europa terwijl hij slechts één show speelde.
Dat zegt veel.
Je hoeft niet overal aanwezig te zijn om hoog te eindigen.
Maar het bewijst tegelijk dat één geweldige wedstrijd nog geen kampioenschap wint.
En precies dat was vanaf dag één de bedoeling van de league.
Bij de professionals zien we dezelfde dynamiek terug.
BoKoi blijft voorlopig de maat der dingen.
Met 1.804 punten voert de Nederlandse dealer nog steeds overtuigend het professionele klassement aan. Opmerkelijk genoeg werd die score opgebouwd in slechts twee shows. Geen eindeloze kalender. Geen overdaad aan deelnames. Gewoon twee uitzonderlijk sterke optredens.
Toch zal niemand bij BoKoi denken dat de buit binnen is.
Want daarachter staat een groep achtervolgers klaar.
Veldhoven Koi Farm blijft dankzij de sensationele entree in Oldenzaal stevig op de tweede plaats staan. Die had hij verder uit kunnen bouwen maar ook hij liet Noorderlicht op het laatste moment aan zich voorbij gaan om zijn vissen een goed herstel te gunnen en dat is ook mooi om te zien dat men dus echt wel de gezondheid en conditie van de vissen voor zet en laten we eerlijk zijn met vissen die niet fit zijn win je ook geen hoofdprijs. Interkoi Ameide volgt kort daarachter en blijft misschien wel de meest complete speler van het professionele veld. Met major awards op Oldenzaal en de koi Cave Koi Show én breedtepunten blijven zij overal meedoen.
Daarachter vinden we Niwa Koi, Himitsu, Koi Italia, Poisson d’Or, Japan Koi, Koi Maas en Waal en Zankoi.
En juist daar wordt het interessant.
Want tussen plek twee en plek tien liggen momenteel slechts enkele honderden punten. Een verschil dat in één daverend weekend te beslechten valt.
Himitsu staat met één show nog altijd in de top vijf. Ook het Koi Italia van Stefano Rivola handhaaft zich netjes.
Poisson d’Or stormde dankzij de Young Belgian Koi Show direct de top tien binnen na hun optreden in Waregem en wie weet verschijnen die ook nog op de shows in Frankrijk?
Niemand staat veilig.
Niemand is kansloos.
Dat maakt deze tussenstand misschien wel spannender dan alle vorige.
Want inmiddels zien we niet alleen verschillende spelers.
We zien verschillende strategieën.
Sommigen spelen veel shows.
Anderen kiezen zorgvuldig hun momenten.
Sommigen bouwen rond één absolute topvis.
Anderen verzamelen punten met meerdere koi.
Sommigen winnen majors.
Anderen winnen door consistentie.
En allemaal blijken ze een weg omhoog te vinden.
Misschien is dat uiteindelijk wel de mooiste ontdekking van dit seizoen.
De league vertelt niet alleen wie wint.
De league laat zien hóé er gewonnen wordt.
En met nog shows in Nederland en Frankrijk op de kalender, plus de Tosaishow die nog moet komen, ligt alles nog open.
Ja, Filip Poppe heeft als eerste de grens van 2.000 punten doorbroken.
Ja, BoKoi heeft een indrukwekkende voorsprong opgebouwd bij de professionals.
Maar achter hen verzamelt zich inmiddels een peloton van uitdagers.
Meer dan tweehonderd deelnemers hebben inmiddels punten verzameld.
Nieuwe namen blijven opduiken.
Nieuwe rivaliteiten ontstaan.
Nieuwe strategieën worden zichtbaar.
En morgen wordt het verhaal nog groter.
Dan is de hele tussenklassement gepubliceerd met alle namen.
Het is prachtig wat er ontstaat dat ik wordt geappt wanneer deze klaar is, niet omdat je in de top tien staat misschien, maar omdat je ergens op plek #147 staat en gewoon trots je naam in die lijst wilt zien. Of omdat je wilt weten of je in de top 10 hobbyisten van Belgie staat.
Er is ook ruimte voor realiteitszin. Voor mensen die nu al zeggen dit jaar in de top 100, volgend jaar in de top 25 of die gewoon na Filip de beste van Belgie willen worden. We gaan het meemaken.
Wie gaan de top 10 van Nederland en Belgie maken, maar wat staat er nog op in Frankrijk?
Welke spelers zullen stilletjes omhoog kruipen zonder dat iemand het doorheeft.
De tussenstand is geen lijst meer.
Het is een verhaal geworden.
En het mooiste hoofdstuk moet waarschijnlijk nog geschreven worden.
