Hobby is volharding

Nee toch zeker? Wat een gezeik…..niet nu.

Na het opstaan, voordat ik naar het werk ga, doe ik in de tuin meestal even een bakkie met een peukie.
Soort van ritueeltje. Maar nu is het niet het oplaadmomentje wat ik s’morgens zo fijn vind, maar een stress moment.

In de vijver duwen 3 opgeschoten kerels mijn female kohaku hardhandig tegen de kanten aan.

Afpaaien..wat een ellende. Ik ben namelijk zelf niet thuis om direct erna te spoelen en mijn waterkwaliteit weer op peil te brengen.
Ik moet vlug bedenken hoe ik dit ga oplossen, daar er verder niemand in het gezin enige affiniteit heeft met de Koi, laat staan kennis van de filter en het spoelen en verversen.

Ik besluit snel vooraf de filter fiks te spoelen en een deel vers water toe te voegen. De kraan zet ik zachtjes open en laat ik dan maar lopen tot ik weer thuis ben in de middag.

Helaas hebben de draadalgen mijn vijver ook weer gevonden en trekt de pomp de laatste filterkamer langzaam leeg. Verdomme, die drain ook weer verstopt.
Met een lange stok draai ik rondjes om de draindeksel in de hoop de boel te kunnen lossen.

Vergeefse moeite. De zooi zit muurvast en enkele keren spoelen van de aanvoerbuis geeft geen oplossing.

Ik moet nu toch echt naar het werk. Ik ga later dan normaal enigzins bezorgd de deur uit en hoop dat het laten lopen van de kraan de boel red tot ik terug ben.

Half 5 s’middags loop ik de voordeur weer binnen en loop direct door naar de achterdeur.
Op het vijveroppervlak drijft een vieze waas en stukjes draadalg waar smurrie in vast zit.

Ze konden het niet opbrengen even te wachten tot ik weer thuis zou zijn schijnbaar.

Direct alle stroom eraf, filterdeksel omhoog en alle afvoeren open.
De vissen zien er prima uit, maar het laatste waar ik op zit te wachten is achteraf gezeik met een skyhigh ammoniak probleem.

Terwijl de standpijp langzaam wat water naar de eerste kamer laat weglopen besef ik weer dat de drain zat verstopt. Shit. Dat speelde ook nog .

Wederom probeer ik de draadalg weg te krijgen bij de drain, maar besef dat er eigenlijk niet zoveel zit. Dan moet het in de pijp zelf verstopt zitten meen ik.

Met een electra trekveer ga ik via het filter de stijgbuis van de drain in richting deksel. Er komt na een hoop gepor wel wat spul los, maar bij lange na niet genoeg om de blokkade op te heffen.

Na enig gepor en gepeins hoe ik dit moet gaan oplossen besef ik dat er niets anders op zit.

Ik moet het water in om de oorzaak van het probleem daar handmatig te verhelpen.

Schoenen uit…sokken uit..broek en shirt hou ik aan want het water is best fris.
Beteuterd kijk ik naar die plons viezigheid waar ik mijzelf straks in mag onderdompelen.

Nog 1 peukie..eerst wat moed verzamelen

Nog 1 peukie..eerst wat moed verzamelen.
Vanuit de kamer zien mijn meissie hoe ik langzaam afzakt langs het randje van de vijver het water in.

Wat ga jij nou doen?

Ik moet erin. De drain is verstopt en daarom trekt de filter leeg.
Ze stelt verder geen vragen, blijft aandachtig toekijken en terwijl ik de draadalgen rond mijn voeten welig voelt tieren waag ik het erop.

Ik neem een duik richting de deksel en met de oogjes dicht ga ik op de tast langs de rand. De slierten die ik kan vastpakken trek ik los en als ik bovenkomt om de eerste lading op de vijverrand te gooien ligt er ook een flinke pluk van die ellende op mijn hoofd.

Getver. Tussen mijn tenen, op mijn kop, het water stinkt van die kuit, en door het gewoel op de bodem is mijn altijd zo heldere water veranderd in een heuse mudpond. Geen vis meer te zien.

Ik heb geen keus.

Wederom duik ik naar de drain terwijl ik uit alle macht probeer onder te blijven. Mijn beentjes steken boven het water uit en mij vasthoudend aan de draindeksel met 1 hand probeer ik op gevoel of ik met de andere hand onder de deksel kan komen.
De deksel kantelt iets en ik voel direct een grote prop algen.

Als ik eerst weer wat lucht hebt ingeademt met die rokerslongen van me duik ik opnieuw naar beneden.

Beentjes weer spartelend boven het opppervlak, hand onder de drain en ja hoor..die deksel laat los. Ook dat nog.

Maar de prop is eruit. Die had ik langs andere wijze er nooit uitgekregen.

Ik ga als een blind dolfijntje over de bodem om zoveel mogelijk algen te verwijderen. Ik ben er nu toch. En na enkele pogingen zit ook de deksel gelukkig weer op zijn plek.

Als ik na al dat gepluk de vijver uitkruipt voel ik mij echt smerig.
Snel een beetje afdrogen met de klaargelegde handoeken, natte kleding uit en snel douchen.

Fris en fruitig kom ik later weer in de tuin. De vijver is ondertussen redelijk bijgevuld door de kraan en ik werp een blik in de filterruimte.

Tot mijn afgrijzen zie ik dat de pomp van de skimmerlijn fiks begint te lekken. Wat zeg ik? Het water spuit er middels de pomp zelf uit. Een scheur in de behuizing ontdek ik. Ik had er niet aan moeten morrelen. Maar hij maakte al enige tijd een reutelend geluid en ik dacht, als ik nou even schud…is die lucht uit de pomp.

Dat kloteding blies belletjes de vijver in…en was dus al licht gescheurd. Mijn gehannes maakte het feest compleet.

Zit het dan verdomme nooit eens mee?
Beteuterd staar ik in het gat waar de pompen staan opgesteld en besef dat ik de filterpomp niet kan laten draaien als het waterniveau te laag blijft staan door die lekkage bij de skimmerpomp.

Als een kip zonder kop ren ik de schuur in en begint te zoeken in allemaal bakken met oude koppelingen, stukken pvc, ouwe kraantjes etc. Geen idee wat ik zoek…toch wel…ik zoek een oplossing voor het nieuwe probleem. Ik moet de skimmerlijn op 1 of andere manier kortsluiten.

Als noodoplossing bedenk ik na een hoop geprobeer het volgende. In de vijver kan ik met wat bochten en stukjes pvc een pijp maken welke in de uitvoer in de vijver past. Op die manier stop ik het weglopen van water vanuit de vijver door het pijpje boven waterniveau uit te laten komen.

Maar hoe ga ik nou in de skimmer zelf de opening dichten? Niets van mijn pvc restanten past. Een prop plastic? Iets van een stuk hout?

Al scharrelend in de schuur en na alles een beetje apatisch te hebben vastgepakt en teruggegooid blijf ik staan met een stukje pvc buis en een oude luchtbol. De luchtbol kan ik deels vaststeken in die buis, en de bol zelf past deels in de uitgang van de skimmer.

Steen op dat pijpje om ervoor te zorgen dat het blijft zitten.
Verdomd, het is mij gelukt.

Met frisse moed zaag ik het leidingwerk voor en achter de lekkende pomp door en constateer enigzins trots op mijn eigen genialiteit dat het nergens lekt. De vijver kan afgevuld worden en daarmee kan het filter weer gaan draaien.

Nadat alles nog 1x is gecontroleerd zet ik de boel weer aan en is er weer voorzien in filtratie en beluchting. De skimmerlijn moet ik nog wel snel gaan oplossen uiteraard.

Middels een oproep op Facebook voor een 8000 pomp ter overname melden zich al snel enkele oplossingen.

Zelfs 1 gratis pomp….in Groningen.
Dank je wel Klaas Bakker, erg lief, maar dat moet makkelijker kunnen.

De oplossing voor mijn nijpend probleem komt van Barry van der Burg.
Maasdijk is 8 km verderop en ik spreek met Barry af dat ik morgen ochtend vroeg 2 stuks kan komen ophalen.

De volgende morgen om iets over tienen verruilen 2 kratjes Hertog Jan en 2 pompen van Oase van eigenaar.

Weer thuis ga ik direct naar de vijver en bekijk op mijn gemak maar eerst eens even hoe ik de pomp ertussen kan plaatsen.

Om de uitstroom richting van de pomp te laten wijzen naar de slang retour de vijver moet ik deze een kwartslag draaien.

Terwijl ik zachtjes probeer of er nog wat speling zit op de uitloop van de pomp zorgt een zacht krakje evoor dat ik de pomp in mijn ene hand houdt en de uitvoerbuis in mijn andere.

Een huilbui is nabij.

Mijn tranen onderdrukkend bedenk ik dat ik er twee hebt gehad. De andere pomp is een iets ander model maar ook een 8000. Er moet alleen even een stekkertje aan.

Nadat ik de behuizing eraf hebt gehaald om makkelijker te kunnen sleutelen zie ik tot mijn afgrijzen dat deze pomp niet droog kan worden opgesteld. En hij moet toch echt achter de filterlijn komen te staan.

De moed zakt mij even in de slippers. Ik pak de eerste pomp weer en bekijk hoe ik het kan herstellen.
Ik probeer of ik er een stukje pvc buis overheen kan schuiven daar een stukje erin de diameter van de uitstroom zoveel zou beperken dat er geen opbrengst overblijft. Het zal zo wel moeten daar het afgebroken stuk niet te herstellen is

Met een pijpje pvc in een pan kokend water probeer in het zacht te maken zodat ik het iets kan oprekken en over het opstandje van de pomp kan plaatsen.
Na een uurtje kloten moet ik erkennen dat die strijd is verloren.

Zittend aan de tuintafel staar ik naar de chaos bij de filterput.
Met een kop koffie in de hand probeer ik te bedenken hoe ik dit nou moet gaan oplossen.

Denk na eitje…Ik kom slechts een fractie aan ruimte te kort om dat pijpje over die opstand te krijgen.

Plots valt mijn oog op een oude vijl.
Zou het?

Voor ik mijn koffie op hebt zit ik als een malle te vijlen, te zagen , te passen, te schuren. En verdomd. Het past.

Nu snel naar de Hornbach om nieuwe slangklemmen, vulkaniserende tape en ultra pvc lijm te halen. Na 20x die paden te hebben doorzocht naar slangklemmen en het 3 x te hebben gevraagd vind ik ze uiteindelijk zelf op de tuinafdeling. Een uur van mijn leven naar de klote. Maar goed, op naar huis en afronden die ellende.

Na enig geknutsel en gepruts zit de pomp ertussen en trek ik de tijdelijke noodoplossingen uit de vijver en skimmer.

Zo zenuwachtig als een puber voor zijn eerste wip kijk ik gespannen in de filterruimte

Zo zenuwachtig als een puber voor zijn eerste wip kijk ik gespannen in de filterruimte en reken er enigzins op dat met mijn geluk en talent de boel wel weer ergens zal gaan lekken.

Krijg nou tieten…..het is potdicht. Nog geen druppeltje.
Ik onderdruk mijn tranen van blijdschap en zet het hele systeem weer aan.

Met enige euforie kijk ik naar het water in de vijver wat langzaam weer in beweging komt.

Zeer blij dat het allemaal weer werkt.

Wel opgemerkt dat het hele gebeuren de vissen niet in de koude schubben zijn gaan zitten.

Eerst een slechte filtratie door die verstopping.
Slecht water voor een dag door het afpaaien.
10 spoelbeurten minimaal met verversingen.
Een debiel met witte beentjes die de bodem afgraast.
Hectische taferelen rond de vijver.

Ze liggen nu een beetje geshokkeerd zij aan zij.

Met mijn geluk is de volgende stap een parasitaire uitbraak.

We gaan het in de gaten houden.

Happy Koilife .

Ewit.Afpaaien, een verstopte bodemdrain en een gescheurde pompbehuizing

Over Ewit Kievit

Ewit is een ervaren doch modeste Nishikigoi gezant uit het Westland. Als hobbyist en realist weet hij op scherpe en herkenbare wijze onderwerpen te bejegenen die besef brengen en tot nadenken zetten. Hij is de mede-oprichter van Koi-Dera.nl en mede-initiatiefnemer van Koi Show Westland.

Reacties

Comments are closed.

Messenger icon
Send us a message via your Messenger App