Bam, daar gaan we! Sinds de Koitransplantatie van Delden naar IJmuiden heb ik afgelopen winter weinig Koi-achtigs ondernomen. Hoog tijd om weer iets aan de hobby te doen, want ik begon gewoon afkickverschijnselen te krijgen. Niet dat ik schuimbekkend voor de deur stond, maar ik was bij binnenkomst van de zaal in Vianen blij om onder andere John en Ans de Leur weer de hand te kunnen schudden. Dit zou de tweede editie worden van de Chikara Koidag en ik moet bekennen dat ik redelijk verbaasd was over het aantal geïnteresseerden.

20850350023_9029ab7dd5_o

Na de Koitransplantatie werd het weer eens tijd wat met Koi te doen.

Mike Snaden was ook van de partij en na een paar minuten in elkaars aanwezigheid te zijn ging het gesprek over Reverse Osmosis, hoe kan het ook anders. Na de boeiende presentatie van Joop, was het de beurt aan Mike om zijn ding te doen en zijn ding, dat doet hij zeker. Vanaf het moment dat hij begon tot aan het einde bleef het publiek geboeid. Mike trapte af met de ontwikkeling van enkele vissen en welke kenmerken hij precies zoekt in jonge vissen qua bodylijn om echt groot te worden.

De zijbouw is nog een ondergeschoven aspect

De bouw moet sterk genoeg, maar doch ook lang zijn om de vis te kunnen dragen wanneer er later meer massa op zit. Het was leuk om te zien dat zowel Mike als ook John veel aandacht geven aan de zijbouw van de vis en hoe de lijn van kop naar rugvin (Jitai) als ook de lijn van borstvinnen naar de anaalvin moet lopen om van een evenwichtige zijbouw te spreken. Ook op het breken van patronen liet Mike zich uit. Hij ziet dit niet als positief, aangezien er dan sprake is van een onstabiele hiban. In de presentatie liet hij een mooi voorbeeld zien over hoe twee aaneengrenzende patronen dichter op elkaar kunnen komen. Niet omdat de witte schub de rode bedekt, maar dat de hiban dusdanig sterk is dan het rood door het wit heenschijnt en het patroon als het ware een schubje naar voren komt.

samen koi kijken

Mike neemt ons mee in zijn visie op Koi

In de reis van jonge belofte naar jumbo nam Mike ons mee in zijn visie. Ja hij staat er bekend om dat hij met zijn techniek grote vissen voortbrengt. Toch doet hij dit zeer gecontroleerd door watertemperaturen niet te ver op te drijven en ook de vissen een vastenperiode te geven. Hij laat de vissen steady doorgroeien op 23 graden Celsius, aangezien bij een hogere temperatuur het risico te groot wordt dat het pigment beschadigd raakt.

Middels het gebruik van RO permeaat wil hij de watercondities zoals in Japan verkrijgen, waarbij door de lage pH van 7 a 7,3 bij een geringe gezamenlijke hardheid van 2,5 graden Duits het pigment in alle uitopers van de chomatoforen blijft zitten en niet alleen in de kern. Bij harder water dat tevens een hogere pH heeft, wordt met name het beni vlakker en harder en mist het de zachtheid en diepte. Mike ziet de kleur op de Koi als een levend organisme op zich. De Koi kan gezond zijn, maar als de watercondities niet goed zijn, zal de kleur op de Koi verharden en niet tot volledige bloei komen.

10632847_786996438029949_1715748127582682475_n

Een van Mike zijn vijvers, gevoedt met RO permeaat en voorzien van pH monitoring + alkaliniteitsborging

Mike heeft enorm veel huiswerk gedaan op het gebied van het redoxpotentiaal in mudponds en hoopt de waarde van circa 150 millivolt ook in zijn vijvers niet te oversschrijden. Een te hoog redoxpotentiaal van zeg maar 300 millivolt betekent dat het water te oxidatief is, zo erg zelfs dat dit de kleur kan aantasten.

De oudere mudonds brengen vaak de beste resultaten

De oudere mudponds in Japan brengen vaak de beste resultaten voor, dit komt omdat oudere vijvers meer belast zijn met organisch materiaal, waardoor het water in de mudponds meer reductief zal zijn en het redoxpotentiaal lager. Zie het als een anti oxidant voor het pigment op de Koi. Te veel direct zonlicht is ook uit den boze. Mike gaf ons als tip mee om de vijver gedeeltelijk te voorzien van een pergola, zodat de Koi uit te felle zon kunnen blijven, maar wel voldoende licht ontvangen om op kleur te blijven.

rodec

Is RO de beslissende factor? Food for thought

De laatste slide was een inspirerende, een vijver van 6 kubieke meter met een stuk of 5 prachtige jumbokoi, welke geloof ik als nisai waren aangekocht. Je kunt ook met een klein, maar wel doordacht systeem grootste resultaten behalen, wanneer je een klein systeem behandelt als ware het een groot systeem. Dit betekend een hoge turn-over-rate van het water over de filters en natuurlijk een continue toevoeging van zacht en pH neutraal water.

Engel en ik hebben van de presentaties genoten en willen bij deze John en Ans nogmaals bedanken voor het hartelijke ontvangst.

Over Patrick Oude Groeniger

Patrick weet als milieukundige de hobby en zijn passie voor watermanagement vanuit nano-perspectief te bejegenen en ziet het als een uitdaging een beter begrip hiervoor te kweken om hobbyisten vooruit te helpen. De Twentenaar maakte van zijn hobby zijn werk en is werkzaam als Process Engineer bij JOTEM waterbehandeling.

Reacties

Comments are closed.

Messenger icon
Send us a message via your Messenger App