Een koihuis behuist niet alleen Koi..

Soms voel ik me best schuldig alhier. Als gast en werknemer op de Dainichi koi farm leren we gigantisch veel. Te meer omdat Shigeru ons hiertoe in staat stelt. Zo hechtte ik gisteren een ingescheurde borstvin en hebben we 75 vissen gebowld waarbij we steeds probeerden te achterhalen wel ouderdier hieraan ten grondslag lag alvorens Shigeru ons van een antwoord voorzag. Zo leer je de bloedlijnen erg goed kennen. Maar er zijn ook mindere taakjes die uitgevoerd moeten worden…

Deze komen meestal voor rekening van een werknemer terwijl wij meegaan naar een ikeage. Zo moeten de voerautomaten helemaal schoongemaakt worden, de vijvers in de koihuizen moeten worden geboend met chloor. Schoonmaken is een primaire bezigheid en daar waar ik mijn ijver op dit gebied nog wel eens laat varen thuis, is het op een koifarm van levensbelang.
Wanneer we terugkomen van ikeage wassen we onze kleding af, het waadpak met name. Toch gebruiken ze zoveel mogelijk niet hetzelfde waadpak en daarom heeft iedereen er ook twee. Ze gebruiken liever niet hetzelfde waadpak tweemaal daags voor verschillende mudpounds en vooral niet voor nisai (in het tweede levensjaar) en tosai (in het eerste levensjaar). Dit omdat nisai al weerstanden of resistentie hebben opgebouwd tegen bacterien en ziektekiemen waar de tosai nog nooi mee te maken hebben gehad. Blootstelling hieraan kan ervoor zorgen dat de complete oogst verloren gaat…

Waadpakken dienen ook dagelijks grondig te worden gereinigd

Ook de voerautomaten die nu binnen worden gehaald, moeten stuk voor stuk helemaal schoongemaakt worden. Dat is echt een monikkenwerk en alhoewel Shigeru-san ons deze klusjes niet vraagt te doen, ben ik toch gaan helpen. Verder worden de bowls, netten, sokken enz. schoongemaakt en gedroogd. Ook de binnenvijvers worden, voordat er weer andere vissen in komen helemaal met chloor geschrobd. Dit doet de werking van het filter telkens weer teniet, maar door al die continue water verversing… Who needs it?!

De bakken op de trucks worden elke dag geboend met chloor en weer helemaal gedroogd. Bij binnenkomst in het koihuis worden de handen gedesinfecteerd en loop je door een bak met desinfectie om alles wat je onder je zolen meeneemt onschadelijk te maken. Op dit gebied zou je altijd verbeteringen kunnen doorvoeren, maar het is ook belangrijk om een werkbare situatie over te houden. Een boerderij, want dat is het, is nu eenmaal geen klinische omgeving.

De truck is het eerste andere milieu waarmee de Koi vanuit de mudpond mee in contact komen en moet dus hygiënisch zijn

Damn, wat komt daar nog veel bij kijken wanneer ik erover nadenk. Het werken op een koifarm is niet alleen heel mooi, maar stiekem ook best zwaar. Misschien dat ik vanaf nu wel wat meer in het huishouden ga doen, maar beloftes die ik niet….

Over Tiebo Jacobs

Tiebo is initiatiefnemer van KoiQuestion en wordt - terecht - getypeerd als 'Nishikigoi nut'. Hij is reeds meer dan een decennia auteur op het gebied van Koi, leidt het team van journalisten en stelt kritische vragen voor de camera. Hij is altijd bezig met het volgende te gekke idee om de visie van KoiQuestion verder uit te kunnen dragen.

Bezoek mijn website

Reacties

2 reacties

  1. “Soms voel ik me best schuldig alhier. Als gast en werknemer op de Dainichi koi farm leren we gigantisch veel.”

    Ik wil wel ’s met je ruilen hoor, dan hoef je je niet zo schuldig te voelen 😉

  2. Je zus (Liza) on

    Ik kom wel controleren of je straks wat vaker in het huishouden mee helpt 😉

Messenger icon
Send us a message via your Messenger App