Zaterdag was voor mij één van de hoogtepunten van deze Japan trip. We zijn die dag namelijk bij zowel Dainichi als Marudo geweest, twee kwekers waar ik een goede band mee heb en mijn voornaamste leerscholen (Marudo in het bijzonder natuurlijk) in Japan zijn. We begonnen de dag met een bezoek aan Dainichi. Niet zomaar een bezoek, want we gingen niet naar het grote koihuizencomplex in Sanbusho (waar ook Marudo en Hoshikin koihuizen hebben), maar we gingen gelijk naar het oude glazen koihuis. In dit koihuis zwemmen alleen maar bijzondere vissen, welke zelden aan het publiek worden getoond. De goede band met Ornafish en Jos heeft ervoor gezorgd dat er wél de mogelijkheid was om hier een kijkje te nemen. Normaalgesproken laat Dainichi niemand toe tot dit koihuis, behalve goede klanten waarvan men weet dat ze bereidt zijn om voor dit soort kwaliteits Koi te betalen. Daarnaast is het natuurlijk ook vooral een kwestie van gunnen, want na een seizoen in de mudpond kan er een veelvoud van de vraagprijs als tosai worden gevraagd.
Wat een geweld zwemt er in deze vijvers rond zeg, niet normaal. Een vijver van rond de 50 kuub werd afgevist, in totaal zwommen er naar schatting 20 stuks tosai met een lengte van tussen de 25 en 40 cm. Aan de bezetting kan je al merken dat dit om bijzondere vissen gaat, maar wanneer je ze dan in het net ziet zwemmen, ben je helemaal om. Dit is de top van Dainichi. Drie Showa werden genet en bekeken in een bowl, zie onderstaande video.
Hier zou ik een vis gaan uitzoeken. Ik had één favoriet in de bak zwemmen, de grootste Showa met de grote rode vlek op zijn kop. Na het horen van de vraagprijs moest ik met toch even achter de oren krabben. Ik heb wel geld over voor een vis, maar zóveel heb ik nu ook weer niet verdiend met m’n bijbaantjes. Even nadenken dus. Kwalitatief zaten de drie vissen wel op één lijn, alleen de bouw van deze Showa was gewoon duidelijk de beste. De andere twee waren qua bouw vrijwel gelijk, alleen had de één een beter patroon. Deze punten werken mee in de prijs en dus heb ik gekozen voor de vis met het mindere patroon. Niet dat deze onaantrekkelijk is, kijk maar eens naar onderstaande foto:
Mijn dag kon dus niet meer stuk na de aankoop van deze 100% tategoi. De andere twee zijn door Jos aangeschaft. Later werden nog 5 hele hoogwaarde Showa uitgezocht uit een andere vijver. Maandag zullen we nogmaals terugkomen om uit een andere bak te mogen selecteren.
Na een snelle lunch bij de McDonalds (tsja je moet wat als je haast hebt) en op naar Marudo. Bij aankomst van mijn thuisbasis in Japan, voelt het ook echt gelijk als thuiskomen. Jos had bij Marudo uit twee vijvers met kwalitatief hoge Koi enkele vissen geselecteerd. Hier heb ik echter weinig van meegekregen, daar ik druk in gesprek met Hisashi-san was over een nieuw verblijf bij Marudo voor deze zomer. Ik ben van harte welkom, maar hij zei er expliciet bij dat ik meer als student dan als medewerker wordt gezien. Zijn bedoeling hiermee is dat ik nu echt zal worden opgeleidt, in plaats van te worden gezien als helpertje, als mannetje van alles. Dit is  natuurlijk erg fijn om te horen en dit betekent dat er nu ook wel meer van mij wordt verwacht. Alleen maar positief dus. Ik zal daarbij ook hard mijn best doen om de Japanse taal nog meer te gaan beheersen, dan kan het alleen nog maar beter gaan. Mijn Sanke en Kohaku die nu bij Marudo zwemmen, zullen dit voorjaar ook naar NL komen. Eerlijkgezegd zijn ze mij wel een beetje tegengevallen, maar dit kan er ook mee te maken hebben dat ik de afgelopen tijd gewoon veel geleerd heb op het gebied van kwaliteitsherkenning. Hier wil ik naast Marudo vooral Jos Aben danken, daar hij mij de mogelijkheid geeft om mee te helpen met de sembetsu (selectie) van zijn kweken en mij ook echt leert hoe een Koi te beoordelen. Details, details en details. Dat is waar het allemaal om draait bij kwaliteitsherkenning. Jullie hebben via dit medium daarom ook vaak de naam Jos Aben gelezen, omdat hij eigenlijk gewoon een leermeester is. Wanneer  er naar onze relatie wordt gevraagd, antwoord ik dan ook regelmatig met: “He’s my Koi-father!”.

Over Tiebo Jacobs

Tiebo is initiatiefnemer van KoiQuestion en wordt - terecht - getypeerd als 'Nishikigoi nut'. Hij is reeds meer dan een decennia auteur op het gebied van Koi, leidt het team van journalisten en stelt kritische vragen voor de camera. Hij is altijd bezig met het volgende te gekke idee om de visie van KoiQuestion verder uit te kunnen dragen.

Bezoek mijn website

Reacties

Comments are closed.

Messenger icon
Send us a message via your Messenger App